• مریم آذریان - سفارش تنظیم فورمت مقاله برطبق مجله شما با موفقیت انجام شده است. میتوانید آن را دریافت کنید. - ( ۱۲ شهر ۱۳۹۶ ۰۶:۳۸:۳۸ )
  • محمدامین بزرگزاده - پیش پرداخت سفارش پارافریز انگلیسی شما با موفقیت پرداخت شده و در حال انجام می باشد - ( ۱۷ مهر ۱۳۹۶ ۰۷:۴۵:۰۸ )
  • مصطفی محمدی - سفارش ویرایش انگلیسی شما بررسی شده و منتظر پیش پرداخت می باشد - ( ۲۱ مهر ۱۳۹۶ ۰۹:۲۹:۱۱ )
  • محمد هادی چرخکان - سفارش ترجمه تخصصی شما بررسی شده و منتظر پیش پرداخت می باشد - ( ۲۱ شهر ۱۳۹۶ ۱۸:۴۳:۵۷ )
  • فاطمه قارداشی - سفارش ترجمه تخصصی شما بررسی شده و منتظر پیش پرداخت می باشد - ( ۱۰ مهر ۱۳۹۶ ۱۴:۴۰:۵۶ )
  • مجید ذکی - سفارش ویرایش انگلیسی شما بررسی شده و منتظر پیش پرداخت می باشد - ( ۲۷ شهر ۱۳۹۶ ۰۴:۰۶:۱۹ )
  • ایمان فاخر - سفارش پارافریز انگلیسی شما با موفقیت انجام شده است. میتوانید آن را دریافت کنید. - ( ۱۵ مهر ۱۳۹۶ ۱۰:۴۵:۲۱ )
  • دانیال میرزائیان - سفارش پارافریز انگلیسی شما با موفقیت انجام شده است. میتوانید آن را دریافت کنید. - ( ۳ شهر ۱۳۹۶ ۰۹:۰۴:۴۶ )
  • ایمان فاخر - سفارش پارافریز انگلیسی شما با موفقیت انجام شده است. میتوانید آن را دریافت کنید. - ( ۱۹ شهر ۱۳۹۶ ۰۹:۰۶:۱۲ )
  • دانیال میرزائیان - سفارش پارافریز انگلیسی شما بررسی شده و منتظر پیش پرداخت می باشد - ( ۱۸ مهر ۱۳۹۶ ۰۶:۰۸:۴۱ )
قانون کپی رایت

قانون کپی رایت در ترجمه ؛ نگاهی به قانون کپی رایت

قانون کپی رایت در ترجمه

قانون کپی رایت چنین مقرر کرده است که کپی رایت در هر کار نویسندگی اصیل که در هر محیط بیان و ابراز ملموسی ثبت شده باشد نافذ است. اصالت به این معنا است که اثر از شخص دیگری کپی نشده باشد و از حداقل خلاقیت برخوردار باشد.

آیا کار مترجمان الزامات مورد نیاز قانون کپی رایت را تامین می کند؟ این موضوع سالها در میان مترجمان مورد بحث قرار گرفته است.

ترجمه یک کار اشتقاقی است (کاری که متکی به منبعی دیگر و در ذات خود تقلید از اثر شخصی دیگر است)، و تنها مالک کپی رایت می تواند اجازه ترجمه آن را بدهد. این تعریف شامل هر اثری می شود که به زبان دیگری ترجمه و در بخش هایی از جهان که مردمان به آن زبان سخن می گویند توزیع می شود. آثار اشتقاقی اگر با اجازه از دارنده حق کپی رایت ایجاد نشده باشند متخلف از قانون کپی رایت محسوب می شوند. بنابراین، یک اثر داستانی را بدون اجازه نویسنده اصلی و یا صاحب حقوق قانونی آن نمی توان شخصا و یا با استفاده از خدمات ترجمه فارسی به انگلیسی یک مترجم یا موسسه خدمات ترجمه از فارسی به انگلیسی ترجمه کرد و در کشورهای انگلیسی زبان توزیع نمود. اگر نویسنده با استخدام یک مترجم وی را مجاز به ترجمه فیلمنامه، اثر داستانی یا نمایشنامه به زبان انگلیسی نماید، بر طبق قانون کپی رایت نویسنده همچنان صاحب حق کپی رایت ترجمه اثر خود به زبان انگلیسی خواهد بود زیرا برای این کار شخصی را استخدام کرده است. بر طبق قانون، در مورد یک کار استخدامی، طرف استخدام کننده شخص نویسنده است. بر طبق قانون کپی رایت و در شرایط انجام کار استخدامی (اعم از موقت یا دائم یا کنتراتی)، نویسنده می تواند حتی از ذکر نام مترجم در اثر ترجمه شده و انتشار یافته خود استنکاف نماید مگر آنکه قراردادی در این باره میان طرفین وجود داشته باشد.

در سال ۱۹۷۶ سازمان یونسکو پیشنهاد کرد که به دلیل اهمیت ترجمه در فرهنگ و توسعه از جمله ترجمه ادبیات علمی و فنی، کشورهای عضو از طریق قانونگزاری به مترجمان حق برخورداری از پوشش قانون کپی رایت اعطا نمایند. یونسکو در پیشنهاد خود دایره وسیعی برای ترجمه در نظر گرفته است، اعم از اینکه نویسنده قصد انتشار اثر اولیه خود و یا ترجمه آن را داشته باشد.

ایالات متحده به طور کلی از این پیشنهاد تبعیت نکرده است.

ترجمه هایی وجود دارند که قطعا الزام اصالت را برآورده می کنند – برای مثال، ترجمه جدیدی که مترجمی از یک نمایشنامه یونان باستان و یا شعر حماسی سروده شده در قرون پیشین بعمل آورده باشد. در این حالت اثر اصل در مالکیت عمومی قرار دارد؛ بنابراین، مترجم می تواند در صورتیکه از روی نسخه اصل و یا نسخه های استنساخ شده از روی آن در قرون پیشین کار کرده ادعای کپی رایت ترجمه را نماید. اگر چه در این حالت نیز یک اثر اشتقاقی با مالکیت عمومی محسوب می شود، اما به احتمال زیاد به اندازه کافی اصالت در اثر ترجمه شده وجود دارد که آن را واجد شرایط کپی رایت برای مترجم نماید زیرا اغلب تنها قسمت های کمی از این قبیل آثار اصلی باستانی باقیمانده و یا نسخ مختلفی از آنها وجود دارد که توسط اشخاص گوناگون در ازمنه پیشین نگاشته شده اند.

نوع دومی از کار استخدامی برای ترجمه نیز وجود دارد که در آن هیچ وضعیت اشتغال رسمی حاکم نیست اما انجام کار ترجمه توسط مترجم خواه ناخواه استخدامی محسوب می شود. بر طبق بخش ۱۰۱ از قانون کپی رایت ایالات متحده، کاری که به طور خاص طبق دستور و یا به سفارش کارفرمایی برای استفاده به عنوان مشارکت در یک اثر جمعی به شخصی به شکل پیمانکاری واگذار می شود نیز یک کار استخدامی محسوب می شود. قانون سپس فهرستی از ۹ نوع کار را برمی شمارد که مشمول این مصوبه می شوند، و یکی از آنها ترجمه است؛ اما طرفین باید بطور مکتوب توافق نمایند که کار از نوع استخدامی خواهد بود که در این صورت، کارفرما حکم نویسنده را داشته و دارای حق کپی رایت خواهد بود. بنابراین سه شرط ضروری وجود دارد که یک رابطه کاری را از غیر استخدامی به استخدامی تبدیل می کند:

  1. کار باید به طور خاص به دستور و یا به سفارش کارفرما انجام شود.
  2. کار باید به یکی از نه دسته ذکر شده تعلق داشته باشد (که ترجمه یکی از آنهاست).
  3. باید یک قرارداد کتبی میان طرفین وجود داشته باشد کار نشان دهد کار مورد نظر جنبه استخدامی دارد.

قانون کپی رایت و ترجمه های دیگر

وضعیت شایع تری که بخش انتفاعی مانند شرکت ها با آن مواجه اند، زمانی است که شرکت از خدمات یک مترجم یا موسسه خدمات ترجمه برای ترجمه یک مقاله علمی یا فنی برای استفاده در داخل شرکت بهره می گیرد. این فعالیت معمولا هیچگونه نگرانی مرتبط با کپی رایت را بر نمی انگیزد، اما قطعا می تواند؛ مترجم یک مقاله را ترجمه می شود و یک نسخه از آن را به مشتری خود  (شرکت) تحویل می دهد. به طور مرسوم، کپی مذکور میان محققان شرکت دست به دست می شود. مترجم حق الزحمه خدمات خود را دریافت می کند، اما به هیچ وجه ادعای کپی رایت ترجمه هایی را که تولید کرده نمی کند؛ اما چه اتفاقی می افتد اگر شرکت مذکور تصمیم بگیرد مقاله ترجمه شده را دیجیتالی کرده و آن را بر روی اینترانت یا اینترنت در دسترس همگان قرار دهد؟

پاسخ برای توزیع از طریق اینترنت روشن است: این شرکت یک اثر اشتقاقی غیر مجاز ایجاد کرده (زیرا نسخه اصل مقاله توسط شرکت تولید نشده است) و کپی رایت مقاله اصلی را با توزیع ترجمه آن نقض کرده است. ارسال چیزی در اینترنت معادل انتشار آن است. فقدان اجازه صاحب کپی رایت مقاله، به معنای نقض و تخلف از قانون کپی رایت است. علاوه بر این، در این وضعیت، شرکت متخلف است نه مترجم که یک نسخه برای استفاده در داخل شرکت مشتری تولید کرده است.

طبیعت (ذات) اثر مشمول کپی رایت به نفع صاحب چنین ترجمه ای عمل می کند زیرا که نسخه اصل یک مقاله علمی یا فنی، فی حد ذاته واقعی  بوده و حامل کار انجام شده توسط نویسنده می باشد.

محاسبه اثر بازار اما مشکل تر است. فرض می کنیم مقاله ای به زبان انگلیسی در دسترس نیست؛ بنابراین، به منظور استفاده از اطلاعات موجود در این مقاله، باید آن را ترجمه کرد. شرکت یک نسخه از مقاله به زبان اصلی را چه از طریق اشتراک مجله و یا با استفاده از خدمات یک موسسه مجاز تحویل مدارک بدست آورده و مبلغی را بابت آن پرداخته است (بدون آنکه بطور قانونی حق کپی رایت را از نویسنده خریداری کرده باشد). علاوه بر این، مالک کپی رایت تنها اجازه تولید یک نسخه ترجمه را داده و به شرکت اجازه استفاده از آن تنها در داخل شرکت را داده است.

اکثر ترجمه های انجام شده از ادبیات علمی و فنی به یک معنا آثاری تولید شده با رابطه استخدامی اند، اما این مشمول حق کپی رایت نمی شود. در قانون کپی رایت، یک رابطه کاری استخدامی مربوط به اثری با حق کپی رایت است که بین نویسنده و مترجم برقرار می شود. اما در اینجا، شرکت دارای هیچگونه حق کپی رایت مقاله مذکور نیست. بنابراین، رابطه کاری وی با مترجم یک رابطه استخدامی تحت قانون کپی رایت نیست.

کتابخانه های سازمان ها و شرکت های بزرگ و دولتی به طور معمول نسخه هایی از ترجمه های تولید شده را برای کارکنان خود را نگهداری می کنند. به تازگی، این کتابخانه ها اسکن ترجمه ها و قرار دادن آنها بر روی اینترانت به طوری که توسط تمام کارکنان سازمان قابل دسترسی باشد را مد نظر قرار داده اند. واضح است که این به معنای تولید انبوه و توزیع آنهاست. علاوه بر این، خود ترجمه ها نیز از نوع کارهای اشتقاقی غیر مجازند. در حالی که ترجمه کردن مقاله و نگهداری یک نسخه از آن در کتابخانه ممکن است استفاده منصفانه از آن باشد، اما توزیع گسترده آن از طریق اینترانت و بدتر از آن اینترنت بعید است که استفاده منصفانه محسوب شود. ممکن است که ناشر اجازه برای ارسال ترجمه بر روی اینترانت را عطا کند، اما این اجازه باید قبل از انجام چنین توزیعی از نویسنده درخواست شود./واحد ترجمه تخصصی ایرنتکام

Leave Your Comments

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *